|
Schadeïnventarisatie. |
Om tot een goed behandelingsvoorstel
te komen is het van belang de schades en zwakke plekken te inventariseren.
De prioriteit van restauratie ligt bij het behoud van een object. Onderzocht
wordt o.a. of de verf nog goed is aangehecht, of er gaten en/of scheuren
zitten in het schilderij en of de drager nog in goede staat is. Met de
drager wordt het linnen, het paneel, de koperen plaat of elk ander materiaal
bedoeld dat is gebruikt als ondergrond voor een schilderij. Als dit allemaal
in orde is gemaakt betekent het dat het schilderij is geconserveerd; het
behoud is voor langere tijd zeker gesteld. Dit wordt onder het hoofdje
constructieve
restauratie verder toegelicht met voorbeelden.
18e
eeuws schilderij, olieverf op linnen, 120 x 90 cm., ongesigneerd, part.
collectie.
Daarna
worden de overige schades en zwakke plekken onderzocht. Bedoeld wordt
bijv. oppervlaktevuil (rook, roet etc.), vergeelde vernislagen en oude
overschilderingen. Al de zaken die uiterst storend kunnen zijn, maar geen
risico vormen voor het behoud van het schilderij. Soms moet een lastige
afweging worden gemaakt aangaande het al dan niet verwijderen van een
overschildering. Zie hiervoor de toelichting bij de cosmetische
restauratie.
Detail
“portret of Mary Edwards, aged six” (1757) door D. Payne,
part. collectie
Als
de benodigde informatie op hierbovenvermelde manier is verzameld kan een
restauratieadvies worden gemaakt. Deze wordt met een kopie naar de eigenaar
gestuurd. Nadat het door de eigenaar voor akkoord is ondertekend wordt
er tot restauratie overgegaan. Tot die tijd zijn er in samenspraak nog
wijzigingen in de behandeling mogelijk en kunnen de bevindingen worden
gecheckt, zoals bijvoorbeeld een schoonmaakproefje. Tijdens de restauratie
kan het verloop ten allen tijde in het atelier worden gecontroleerd. |